Column Sjoerd Mossou | Nederland heeft obsessie en problemen met uitsupporters volledig zelf gecreëerd

Het is volstrekt logisch dat we in Nederland zoveel problemen hebben met uitsupporters, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Engeland en Duitsland, schrijft columnist Sjoerd Mossou. „Dertig à veertig jaar geleden zijn we voetbalsupporters in dit land gaan



In het schattige stadionnetje dat vroeger De Krommedijk heette, kan ADO Den Haag zondagmiddag kampioen worden in de Keuken Kampioen Divisie. In Dordrecht leidt dat tot allerlei kopzorgen, want voor het uitvak zijn slechts tweehonderd kaarten beschikbaar.

De vrees bestaat dat ADO Den Haag-fans zich tussen het thuispubliek gaan mengen, met alle risico’s vandien. (Maak het uitvak dan gewoon wat groter, zou je zeggen, maar dat durven ze in Dordt ook weer niet: twee jaar geleden liep het tussen beide clubs nogal uit de hand.)

Het is een typisch Nederlandse situatie. Vorige week nog was er groot gedonder bij de IJsselderby tussen Go Ahead Eagles en PEC Zwolle, nadat tientallen Zwolse uitsupporters weigerden om hun gezichtsbedekkende kleding te verwijderen. Het uitvak werd al snel volledig ontruimd, waarna de wedstrijd pas na grote vertraging kon worden gespeeld. (God strafte de Zwollenaren onmiddellijk: 5-0.)

Gevangen in vicieuze cirkel

En zo hobbelen we in Nederland al decennialang van incident naar ophef - en vervolgens van ophef weer naar incident. Waar er in voetballanden zoals Engeland en Duitsland zelden problemen zijn met uitsupporters, zitten we in Nederland gevangen in steeds dezelfde vicieuze cirkel.

Ook in die twee landen gaat heus weleens wat mis natuurlijk, maar in relatieve zin stelt dat weinig voor. In de Premier League en de Bundesliga reizen ieder weekend tienduizenden voetbalfans op vrij vervoer het hele land door. Meestal lopen ze achteloos naar het stadion, gewoon tussen de thuisfans door. Het contrast kan haast niet groter. In Nederland schieten burgemeesters al in de vlekken bij een paar honderd bezoekende fans, die nota bene allemaal met de bus komen.

Verplichte buscombi’s

Zie hier exact de kiem van het probleem: wat je ziet is wat je krijgt. Dertig à veertig jaar geleden zijn we voetbalsupporters in Nederland gaan beschouwen als een levensgevaarlijke diersoort, een homogene groep van bloeddorstige gekken die ieder moment het stadion kan gaan slopen. We stopten ze allemaal in uitvakken die eruitzien als dierenkooien. Alleen met verplichte buscombi’s mogen ze nog naar het stadion.

Bovenal was dat destijds de goedkoopste en makkelijkste oplossing. In Nederland besloten we vooral géén onderscheid te maken tussen de 95 procent die zich volkomen normaal gedraagt en het kleine groepje idioten. Iedereen was voortaan een potentiële hooligan. Iedereen moest over precies dezelfde kam worden geschoren.

Gastvrij faciliteren

De gevolgen van deze fundamentele denkfout voelen we tot op de dag vandaag. Het is natuurlijk onzin dat er in Nederland significant méér malloten naar voetbalstadions gaan dan in Engeland of Duitsland. Het verschil zit hem puur in beleid, in de aanpak waar we sinds de jaren ‘90 doelbewust voor kozen. Waar ze er in Engeland en Duitsland gericht voor kozen om de meerderheid gastvrij te faciliteren, en de politie zich vrijwel uitsluitend kon richten op de daadwerkelijke probleemgroepen, maakten wij van alle uitsupporters een grote boze vijand - en van het uitvak een gevangenis.
Toen die vijand zich inderdaad als een vijand bleef gedragen - soms althans - vonden we dat steeds opnieuw heel gek en erg verrassend. Dat is misschien wel het meest krankzinnige van alles.

 https://www.ad.nl/voetbal/column-sjoerd-mossou-nederland-heeft-obsessie-en-problemen-met-uitsupporters-volledig-zelf-gecreeerd~a9608bb7/